[ 1 / 604 ] رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روزى ، به يكى از اصحاب خود فرمود : « اى بندهء خدا ، در راه خدا ، دوست بدار و در راه خدا ، بغض بورز ؛ در راه خدا ، پيروى كن و در راه خدا ، دشمنى ورز ؛ چرا كه جز از اين راه ، ولايت خدا را به دست نمىآورى و تا چنين نباشد ، كسى طعم ايمان را نمىچشد ؛ هر چند نماز و روزهء او فزونى گيرد . امروزه ، بيشترين دوستى و برادرى مردم با هم ، در امور مربوط به دنياست ؛ براى دنيا ، يك ديگر را دوست مىدارند و براى دنيا با يك ديگر دشمنى مىكنند و اين ، به هيچ روى [ عذابى ] از سوى خدا را از آنان بر طرف نمىسازد [ و سودى به حالشان ندارد ] . » آن مرد گفت : « اى رسول خدا ، چگونه من بفهمم كه در راه خدا ، پيروى و دشمنى مىورزم ؟ ولىّ خدا كيست تا از او پيروى كنم ؟ دشمن او كيست تا با او دشمنى ورزم ؟ » رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به على عليه السلام اشاره كرد و فرمود : « آيا اين مرد را مىبينى ؟ » او گفت : « آرى . » حضرت فرمود : « ولىّ اين شخص ، ولىّ خداست ، پس موالىِ او باش . دشمن اين شخص نيز ، دشمن خداست ، پس با او دشمنى كن . دوست دارِ او را دوست دار ؛ هر چند قاتل پدرت [ و فرزندت ] باشد و با دشمن او ، دشمنى كن ؛ هر چند پدر يا فرزندت باشد . » « 1 »

--> ( 1 ) . المعانى ، ص 36 و 37 . نيز بنگريد به : تفسير امام ، ص 47 - 49 .